caretaker-partnerΌταν ο/η σύντροφός μας αντιμετωπίζει δυσκολίες, συνήθως η άμεση και αυθόρμητη αντίδρασή μας είναι αυτή της συμπόνοιας. Επειδή δεν μας αρέσει να τον/την βλέπουμε να υποφέρει, κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να τον/την βοηθήσουμε.

Βέβαια όταν γνωρίζουμε εκ των προτέρων ότι οι δυσχέρειες που μας ταλαιπωρούν είναι μικρής διάρκειας, π.χ μια γρίπη, μας είναι συνήθως πιο εύκολο να αναλάβουμε τον ρόλο του «φροντιστή» ή να ανταλάσσουμε θέσεις με έναν τρόπο μάλιστα που εξυπηρετεί την ευημερία της σχέσης μας.

Ωστόσο όταν οι αντιξοότητες επιμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι πιθανό να υιοθετήσουμε τον συγκεκριμένο ρόλο με έναν τέτοιο τρόπο που θα παραμελεί πλευρές του εαυτού μας ή θα αγνοεί δικές μας ανάγκες.

Περισσότερα...

1Τί μεγαλο δωρο θα ήταν για τον καθένα από εμάς σε προσωπικό επίπεδο αλλά και για την εξέλιξη της κοινωνίας αν συνειδητοποιούσαμε ότι έχουμε την δυνατότητα να ανακατασκευάζουμε τις αντιλήψεις μας για το ποιοι είμαστε και να συμμετέχουμε ενεργά στις εξελικτικές διεργασίες του ευρύτερου κοινωνικού πλαισίου!

Όταν κανείς ζει περιορισμένος σε μια μοναδική πραγματικότητα, συνεκτική στον χώρο και στον χρόνο, η αντικειμενικότητα του εαυτού μοιάζει απρόσβλητη.

Όταν όμως η ύπαρξη του «εθνικιστή», του «πατριώτη» ως μια «ανώτερη» μορφή πολίτη, αμφισβητείται συνεχώς μέσα από άλλες απόψεις  που διαδίδονται από τα μέσα (αναφέρομαι κυρίως στο ίντερνετ), τότε αποδιοργανώνεται η αίσθηση της αυθόρμητης & γνήσιας ύπαρξής του.

Καθώς λοιπόν, ο κοινωνικός κόσμος χάνει την ομοιογένειά του, το «αντικειμενικό γεγονός» σύμφωνα με το οποίο ο μαύρος, ο μετανάστης, στερείται ηθικής αντίληψης, καθαρότητας, νομιμότητας ή οτιδήποτε άλλο, μετατρέπεται σιγά σιγά σε απλή γνώμη.

Περισσότερα...

atimia-lathosΟι περισσότεροι γονείς με τους οποίους κατά καιρούς συζητάω, εκφράζουν την βαθιά επιθυμία τους να συμβάλλουν με όποιο τρόπο μπορούν, ώστε τα παιδιά τους να αναπτύξουν εκείνες τις κοινωνικές δεξιότητες που θα αποτελέσουν σημαντικό πλεονέκτημα στα μελλοντικά τους βήματα.

Φαίνεται λοιπόν, πως μια από τις σημαντικότερες ικανότητες που μπορεί να εμπλουτίσει την ζωή των παιδιών μας, στον παρόν και το μέλλον τους, είναι η δυνατότητα να αναγνωρίζουν και να σχετίζονται με τα συναισθήματα τα δικά τους και των άλλων.

Περισσότερα...

the-myth-of-mental-illnessΗ παραπομπή στη βία και την εγκληματικότητα είναι το πιο χαρακτηριστικό πλαίσιο στο οποίο εντοπίζεται η κατηγοριοποίηση του φαινομένου της τρέλας, ως ψυχικής ασθένειας, στις συλλογικές αναπαραστάσεις του κοινού.

Μέσα από την μακροχρόνια προσπάθεια της ανθρώπινης σκέψης να κατανοήσει το ζήτημα της παραφροσύνης αναδύεται μια εξελικτική μυθολογία που ανάγει την εικόνα του τρελού σε ένα εγκληματικό, απρόβλεπτο και επίφοβο άτομο.

Περισσότερα...

externalizing-needsΠώς θα μπορούσαμε να εξωτερικέυσουμε τα «θέλω» μας, να κάνουμε κι άλλους ανθρώπους κοινωνούς των αναγκών μας, χωρίς να δημιουργούμε εντάσεις και αποτρέποντας να μπουν εμπόδιο οι ενοχές και η διστακτικότητα;

Η διαδικασία της αποτελεσματικής εξωτερίκευσης των «θέλω» μας με στόχο την ικανοποίηση διαφόρων αιτημάτων που μπορεί να έχουμε είτε από τον εαυτό μας είτε από τους άλλους, απαιτεί καταρχήν να αναγνωρίσουμε και να συνδεθούμε με τα συγκεκριμένα συναισθήματα και τις ανάγκες που διατηρούνται ζωντανά μέσα μας, καθώς και με το πλαίσιο που τα συντηρεί ή τα αναδεικνύει.

Επίσης είναι σημαντικό να παραμείνουμε ευέλικτοι ή ανοιχτοί στην πρόταση ότι υπάρχουν ποικίλοι τρόποι να ικανοποιηθούν αυτές οι ανάγκες.

Περισσότερα...

parenting-rolesΟι έρευνες καταλήγουν ότι τα ζευγάρια που καταφέρνουν να διαφυλάξουν την ευχαρίστηση ή ακόμα να την ενισχύουν μέσα στην πάροδο του χρόνου και υπό τις συνθήκες της συμβίωσης, είναι εκείνα που συνεχίζουν να επιδιώκουν από κοινού νέες περιπέτειες.

Ίσως αυτό ωφείλεται στο γεγονός ότι αυτές οι καινούριες εμπειρίες μας ωθούν έξω από την ζώνη της συνήθειας, εκείνο δηλαδή το μέρος όπου οτιδήποτε κάνουμε φαντάζει βολικό, εύκολο, οικείο και προβλέψιμο.

Όσον αφορά την γονεικότητα, έναν από τους σημαντικότερους τομείς στην ζωή ενός ζευγαριού, παρατηρούμε συχνά την μητέρα και τον πατέρα να εμπλέκονται με εμφανώς διακριτούς ρόλους. Π.χ η μητέρα είναι υπέυθυνη για την πειθαρχία, ο πατέρας είναι υπεύθυνος για την διασκέδαση και αντίστροφα.

Αν αναγνωρίζετε τέτοιου είδους μοτίβα στην σχέση σας, τί θα λέγατε να ταράξετε λίγο τα νερά, εναλλάσοντας ρόλους έστω και για λίγο; Θα μπορούσατε να αναλάβετε τα καθήκοντα που συνήθως ήταν στο χέρι του συντρόφου σας ακόμα και για μια ή δύο μέρες μόνο.

Ίσως αποδειχτεί ένας εξαιρετικός τρόπος να δείτε τα πράγματα από την οπτική του άλλου, να κατανοήσετε και να εκτιμήσετε πλευρές του/της συντρόφου σας, να αποφύγετε την στερεοτυπία στα μάτια των παιδιών σας και να εξασφαλίσετε μια πιο ολοκληρωμένη αίσθηση τόσο για τον ρόλο σας ως γονείς αλλά και ως σύντροφοι.

Κασσάνδρα Πήτερσεν
Ψυχολόγος - Αφηγηματική Ψυχοθεραπεύτρια

zita-mou-signomiΌταν απαιτούμε από τον συνομιλητή μας να μας ζητήσει συγγνώμη, για κάτι που θεωρούμε ότι έπραξε και μας προσέβαλε ή μας στεναχώρησε, δύο τινά συμβαίνουν συνήθως.

Στην πρώτη περίπτωση ενδέχεται να καταρρεύσει συναισθηματικά, όπως παρατηρούμε συχνά να γίνεται με τα μικρά παιδιά. Όταν οι γονείς τύχει να τα μαλώσουν και ζητήσουν από εκείνα να απολογηθούν, εκείνα πιθανά να αρχίσουν τα κλάματα.

Στην δεύτερη περίπτωση ενδέχεται ο συνομιλητής μας, να διατηρήσει μια αμυντική στάση απέναντί μας. Όπως και να έχει, καμία από τις δύο αντιδράσεις δεν φαίνεται να μας ικανοποιεί.

Τις περισσότερες φορές, όταν ζητούμε από κάποιον να απολογηθεί για κάτι, στην πραγματικότητα αυτό που επιθυμούμε είναι να επιβεβαιώσουμε πως το πρόσωπο αυτό έχει κατανοήσει ποιοι συγκεκριμένοι τρόποι δράσης ή συνδιαλλαγής, μας προξένησαν τα δυσάρεστα συναισθήματα του πόνου ή του θυμού.

Επιπλέον αποζητούμε την διαβεβαίωση ότι θα λάβει υπόψιν του, πόσο σημαντικό είναι για εμάς να μην ξανασυμβεί κάτι τέτοιο και θα βάλει τα δυνατά του να αποκλείσει αυτό το ενδεχόμενο.

Περισσότερα...

our-boatΥπάρχουν μέρες, που οι ευθύνες των ανθρώπων που έχουν πρόσφατα γίνει γονείς, φαντάζουν δυσβάσταχτες, κουραστικές.

Ίσως νιώσετε ότι χάνετε την υπομονή σας, ότι ο χρόνος πιέζει, ότι τα καθήκοντα σας καθηλώνουν και τα τρεξίματα σας βαραίνουν.

Πράγματι, όλες οι μέρες δεν μπορεί να είναι ίδιες, ούτε βέβαια η διάθεση ή οι αντοχές να κινούνται σε σταθερά πάντα επίπεδα.

Περισσότερα...

Υποκατηγορίες