Κλινικές διαδικασίες ή/και αφηγηματική συν-έρευνα;

Κ

Σε αυτό το βίντεο συζητώ ένα ερώτημα που προκύπτει συχνά από θεραπευτές που εργάζονται σε πλαίσια (οργανισμούς, κέντρα κτλ.) όπου υπάρχουν συγκεκριμένες προσδοκίες να ακολουθηθούν τυπικές διαδικασίες & πρωτόκολλα (πχ διαγνωστικές αξιολογήσεις, κλινικές σημειώσεις, λήψη ιστορικού κτλ.). Πώς επηρεάζουν αυτές οι προσδοκίες την θεραπευτική μας στάση και την εξέλιξη της θεραπευτικής κουβέντας; Υπάρχει χώρος για συνεργατική πρακτική και συν-έρευνα με τους ανθρώπους μέσα από τις αρχές της αφηγηματικής;

Σύντομη περιγραφή

Κασσανδρα Πήτερσεν

Ψυχολόγος, Διδάσκουσα στο διεθνές Masters Αφηγηματικής Θεραπείας και Κοινοτικής Πρακτικής του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης (Masters of Narrative Therapy and Community Work, University of Melbourne), MSc Αφηγηματική Ψυχοθεραπεύτρια. Επίτιμος Κλινικός Συνεργάτης της Σχολής Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης

Παρέχει υπηρεσίες ψυχοθεραπείας σε ενήλικες, οικογένειες και ομάδες, εποπτεία & εκπαίδευση σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας & κοινοτικής πρακτικής.

Διενεργεί σεμινάρια & διαλέξεις σε ένα ευρύ φάσμα ενδιαφερόντων του τομέα ψυχικής υγείας.

Ψυχολόγος, Διδάσκουσα στο διεθνές Masters Αφηγηματικής Θεραπείας και Κοινοτικής Πρακτικής του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης (Masters of Narrative Therapy and Community Work, University of Melbourne), MSc Αφηγηματική Ψυχοθεραπεύτρια. Επίτιμος Κλινικός Συνεργάτης της Σχολής Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης

Παρέχει υπηρεσίες ψυχοθεραπείας σε ενήλικες, οικογένειες και ομάδες, εποπτεία & εκπαίδευση σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας & κοινοτικής πρακτικής.

Διενεργεί σεμινάρια & διαλέξεις σε ένα ευρύ φάσμα ενδιαφερόντων του τομέα ψυχικής υγείας.

Μπορείτε να την βρείτε και στο: