Θεωρώ ζωτικής σημασίας την μη-αποσύνδεση της έννοιας «θεραπεία» από την ευρύτερη σημασία της «δικαιοσύνης», ειδικά όταν οι αντιξοότητες που βιώνουν οι άνθρωποι είναι το αποτέλεσμα τραύματος, κοινωνικών αδικιών ή παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Για το λόγο αυτό προσπαθώ να κρατώ τον εαυτό μου υπόλογο ως προς τον τρόπο που περιγράφονται οι εμπειρίες και οι ζωές των προσερχόμενων στην θεραπεία.
Τάσσομαι υπέρ του δικαιώματος των ανθρώπων να προσδιορίζουν οι ίδιοι τα βιώματα και τα προβλήματά τους, να τα ονοματίζουν οι ίδιοι (όχι οι «ειδικοί» ή άλλοι) με χαρακτηρισμούς που βρίσκονται κοντά στην εμπειρία τους, και να τιμώνται οι δεξιότητες, οι ικανότητες, οι σχέσεις, οι πτυχές της ιστορίας και της κουλτούρας τους που συμβάλλουν στην επανάκτηση της ζωής τους από τις επιδράσεις των προβλημάτων ή/και του τραύματος.
Καταστατικό των δικαιωμάτων αφήγησης
Το καταστατικό των δικαιωμάτων αφήγησης συστάθηκε από το David Denborough εκ μέρους του Dulwich Centre Foundation.
Άρθρο 1ο: Όλοι έχουν το δικαίωμα να προσδιορίζουν τις εμπειρίες και τα προβλήματά τους με δικά τους λόγια και όρους.
