Ζητάς και δεν λαμβάνεις;

Ζ

Πόσες φορές προσπαθήσαμε μάταια να πείσουμε τον/την σύντροφό μας να κάνει κάτι που επίμονα ζητάμε; Πόσες από αυτές καταλήξαμε τελικά σε συγκρούσεις, γκρίνιες και απομάκρυνση;

Παρατηρούμε ότι είναι πολύ πιο εύκολο για τους άλλους να κάνουν αυτό που τους ζητείται, όταν κινούνται από κίνητρα που έχουν νόημα για τους ίδιους. To τί φτάνει να έχει νόημα για τους ίδιους επηρεάζεται από ευρύτερες ιδέες που κυκλοφορούν εκεί έξω για την σημασία κάποιων πραγμάτων. Π.χ πατριαρχικές προτάσεις που θεωρούν την γυναίκα ως κύρια υπεύθυνη για το μεγάλωμα του παιδιού, μπορεί να στρατολογήσουν τόσο τον σύζυγο, όσο και την ίδια την σύζυγο, στην πεποίθηση ότι το διάβασμα της κόρης οφείλει κατά κύριο λόγο να το υποστηρίξει η μητέρα. Αυτή η αντίληψη/πρακτική, με την σειρά της, μπορεί να μπλοκάρει το ζευγάρι από το να σκεφτεί εναλλακτικές δυνατότητες να ανταποκριθούν στην κούραση & το άγχος της καθημερινότητας.

Όταν ζητάμε κάτι από κάποιον άλλον, ίσως θα έκανε την διαφορά αν αρχικά αναγνωρίζαμε οι ίδιοι, και στην συνέχεια κοινοποιήσουμε στον άλλον, τις προθέσεις μας αλλά και τις ευρύτερες αντιλήψεις που υποστηρίζουν αυτές μας τις προθέσεις. Τέτοιες συζητήσεις μπορεί καμιά φορά να οδηγήσουν ακόμα και στην επαναδιαπραγμάτευση ιδεών που θεωρούνται δεδομένες.

Ας αναρωτηθούμε και ας συζητήσουμε:

  • Γατί είναι σημαντικό για εμάς αυτό που ζητάμε;
  • Τί ελπίζουμε να πετύχουμε;
  • Πού νομίζουμε ότι θα βοηθήσει; Τί αποτελέσματα πιστεύουμε ότι θα φέρει; Για ποιον και με ποιον τρόπο θα φέρει αυτά τα αποτελέσματα;
  • Πώς το ξέρουμε ότι αυτό θα συμβάλλει σε ό,τι νομίζουμε ότι θα συμβάλλει; Πού το έχουμε δει ή ξαναζήσει;
  • Με ποιον τρόπο αυτό που ζητάμε συνδέεται με τις ελπίδες μας γα τον άλλον άνθρωπο;
  • Το αίτημά μας και η ανταπόκριση του άλλου σε αυτό, πώς συνδέονται με τις πεποιθήσεις μας για το τί σημαίνει «γονιός», «σύντροφος», «καλή σχέση», «καταμερισμός εργασιών στην οικογένεια» κτλ;
  • Ποιος μας σύστησε σε αυτές τις αντιλήψεις για το τι σημαίνει «γονιός», «καλή σχέση» κτλ;
  • Σε τί βαθμό και με ποιον τρόπο αυτές οι αντιλήψεις εξυπηρετούν σήμερα συγκεκριμένα την καθημερινότητά μας και την σχέση μας; Με ποιους τρόπους δυσκολεύουν την ζωή μας;
  • Ποιες από τις αξίες μας παραβιάζονται ή υποτιμούνται όταν δεν ακουγόμαστε με τον τρόπο που θα ελπίζαμε να ακουστούμε από τον άνθρωπο στον οποίο απευθυνόμαστε;

Αν γίνει αντιληπτό ότι οι προθέσεις μας, οι οποίες πολλές φορές παραμένουν στην αφάνεια πίσω από παρορμητισμούς και εντάσεις, πατούν σε κοινό τόπο με αυτές του άλλου προσώπου, τότε γίνεται περισσότερο δυνατό να συντονιστεί η προσοχή και των δυο γύρω από το ζήτημα και να βρούμε τρόπους να το διευθετήσουμε μαζί.

Σε αυτές τις περιπτώσεις κανείς δεν ελέγχει κανέναν. Οι προτιμήσεις, γνώσεις, πεποιθήσεις, αξίες και επιθυμίες και των δυο προσώπων φωτίζονται και γίνονται σεβαστές.

Σύντομη περιγραφή

Κασσανδρα Πήτερσεν

Ψυχολόγος, MSc Αφηγηματική Ψυχοθεραπεύτρια, Επόπτρια & Εκπαιδεύτρια. Επίτιμος Κλινικός Συνεργάτης (Honorary Clinical Fellow) του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης (University of Melbourne) για το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Αφηγηματικής Ψυχοθεραπείας.

Παρέχει υπηρεσίες ψυχοθεραπείας σε ενήλικες, οικογένειες και ομάδες, εποπτεία & εκπαίδευση σε αφηγηματικούς θεραπευτές.

Διενεργεί σεμινάρια & διαλέξεις σε ένα ευρύ φάσμα ενδιαφερόντων του τομέα ψυχικής υγείας.

Ψυχολόγος, MSc Αφηγηματική Ψυχοθεραπεύτρια, Επόπτρια & Εκπαιδεύτρια. Επίτιμος Κλινικός Συνεργάτης (Honorary Clinical Fellow) του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης (University of Melbourne) για το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Αφηγηματικής Ψυχοθεραπείας.

Παρέχει υπηρεσίες ψυχοθεραπείας σε ενήλικες, οικογένειες και ομάδες, εποπτεία & εκπαίδευση σε αφηγηματικούς θεραπευτές.

Διενεργεί σεμινάρια & διαλέξεις σε ένα ευρύ φάσμα ενδιαφερόντων του τομέα ψυχικής υγείας.

Μπορείτε να την βρείτε και στο: