Eκπομπή: «Με το 3» στην ΕΡΤ3 με την Έλσα Ποιμενίδου
Θέμα: Το στίγμα γύρω από τους ανθρώπους που επιλέγουν μια ζωή «ελεύθερη τέκνων»
Το στίγμα για την επιλογή μιας ζωής «ελεύθερη τέκνων» (childfree)
Τ
Συνέντευξη στην ΕΡΤ Σερρών
Σ
Εκπομπή: ΕΡΑ Σερρών FM 96,4 και 101,5 MHz
Θέμα: Ένα νήμα συζήτησης που κύλισε σαν να γνωριζόμαστε χρόνια, απόψεις για τη στάση των ανθρώπων απέναντι στη ζωή, το ατελείωτο αυτομαστίγωμα των ενοχών, τη δυσκολία διαχείρισης προβλημάτων που κάνουν την καθημερινότητα αβίωτη κα.
Αφηγηματική ψυχοθεραπεία και ζητήματα διατροφής
Α
Εκπομπή: «Καθημερινά» στο Πρακτορείο 104,9 FM με τη Νικόλ Καζαντζίδου
Θέμα: Ποια είναι η σχέση μας με το φαγητό; Πώς συνδέεται με την ανάγκη για έλεγχο και τι επίδραση έχει πάνω μας ο τρόπος που μας βλέπουν οι άλλοι; Ακούστε την πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαμε στα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ σχετικά με το πώς η κουλτούρα του Δυτικού Πολιτισμού μας δημιουργεί ενοχές για την εικονα μας…
Διαδικτυακά: www.praktoreiofm.gr
Πώς επινοούμε την «ευτυχία»;
Π
Eκπομπή: ΕΡΤ3 «Καθημερινά και Απλά» με την Έλσα Ποιμενίδου και τον Χάρη Αρβανιτίδη
Θέμα: Επινοώντας την «ευτυχία»…
Το κυνήγι της τελειότητας
Τ
Eκπομπή: «Καθημερινά και Απλά» στην ΕΡΤ3 με τον Χάρη Αρβανιτίδη και την Έλσα Ποιμενίδου
Θέμα: Το κυνήγι της τελειότητας και πώς μετριάζεται οποιοδήποτε αίσθημα ανεπάρκειας
Χειμωνιάτικη θλίψη, απώλεια προσώπων, βουλιμία, απομόνωση
Χ
Eκπομπή: ΕΡΤ3 «Καθημερινά και Απλά» με την Έλσα Ποιμενίδου και τον Χάρη Αρβανιτίδη
Θέμα: Χειμωνιάτικη θλίψη μετά τις γιορτές, απώλεια αγαπημένων προσώπων, βουλιμία, απομόνωση κα.
Η Φωνή των διατροφικών διαταραχών (A’μέρος): Οι πρώτοι ψίθυροι
Η
Η αξία που δίνεται στην τελειότητα και η πρόταση ότι όλα πρέπει να βρίσκονται υπό τον έλεγχο του ατόμου, είναι ιδέες οι οποίες αντανακλούν την σύγχρονη δυτική κουλτούρα.
Το ιδεώδες του ελέγχου έχει παρυσφρύσει σε διάφορες εκφάνσεις της ζωής μας. Καλούμαστε να ελέγχουμε τα έντονα συναισθήματα μας, να ελέγχουμε το γήρας μας ή να ελέγχουμε την επιτυχία μας , καθώς εμείς αποκλειστικά θεωρούμαστε υπεύθυνοι για αυτήν.
Δυστυχώς όλες οι παραπάνω επιταγές ελέγχου έχουν συνδεθεί με την κατασκευασμένη αναγκαιότητα να είμαστε λεπτοί. Κάπως έτσι λοιπόν, η διατροφική διαταραχή αποκτά φωνή.
Η Φωνή των διατροφικών διαταραχών (Β’ μέρος): Η αποπλάνηση
Η
Τη στιγμή που ολοένα και αυξάνονται τα ποσοστά των ανθρώπων, κυρίως στις ανεπτυγμένες χώρες της δύσης, που καταθέτουν τις μαρτυρίες τους, σχετικά με τον αγώνα που δίνουν να απεγκλωβιστούν από τα δίχτυα των διατροφικών διαταραχών, αξίζει να σταθούμε στις ιδιαίτερες συνθήκες που εκμεταλλεύεται η φωνή της βουλιμίας & της ανορεξίας για να υφάνει τον ιστό της.
Πώς καταφέρνουν οι διατροφικές διαταραχές να αποπλανούν τα θύματά τους;
Το ξεκίνημα της δράσης τους σηματοδοτείται συνήθως με υποσχέσεις απέναντι στους ανθρώπους και κυρίως στις εφήβους & τις νεαρές γυναίκες.
Η Φωνή των διατροφικών διαταραχών (Γ’ μέρος): To υποστηρικτικό δίκτυο αντίστασης
Η
Με ποιους τρόπους θα μπορούσαν γονείς, φίλοι ή άλλοι άνθρωποι που ενδιαφέρονται, να συμβάλλουν υποστηρικτικά στην προσπάθεια εκείνων που δοκιμάζονται από τις επιδράσεις των διατροφικών διαταραχών;
Τί θα βοηθούσε, να χαμηλώσουν οι διατροφικές διαταραχές, την ένταση της φωνής τους απέναντι στο πρόσωπο που έρχεται αντιμέτωπο με τις προκλήσεις τους;
Θα πρότεινα στους ανθρώπους που ενδιαφέρονται να οικοδομήσουν ένα δίκτυο υποστήριξης & αντίστασης, να μιλήσουν και να σκεφθούν σε μια αρκετά διαφορετική γλώσσα, από αυτήν που χρησιμοποιεί η φωνή των διατροφικών διαταραχών.
«Υγιής επικοινωνία» (Β΄μέρος): Είναι όντως πανάκεια για τις σχέσεις;
«
Η ιδέα ότι υπάρχουν συγκεκριμένες μορφές επικοινωνίας οι οποίες μπορούν να λειτουργήσουν ως «πανάκεια» για τα προβλήματα που προκύπτουν στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, είναι μια ιδιαίτερα δημοφιλής και προβεβλημένη πρόταση στη σύγχρονη εποχή.
Επιπλέον αξίζει να σημειωθεί, ότι αυτός ο ισχυρισμός του «σωστού» επικοινωνιακού στυλ, που συνοδεύεται από την ανάγκη να αναπτύξουμε κατάλληλες επικοινωνιακές δεξιότητες ή «κόλπα» ή «τεχνικές», επηρεάζει καθημερινά σε πολύ μεγάλο βαθμό τους τρόπους που τα εμπλεκόμενα μέλη επιλέγουν να ανταποκριθούν στις σχεσιακές τους δυσκολίες.
Τί επιπτώσεις όμως μπορεί να έχει η αποδοχή της ιδέας, ότι οι δυσκολίες στην σχέση ενός ζευγαριού, είναι κατά κύριο λόγο, το αποτέλεσμα της ανεπαρκούς ή της κακής επικοινωνίας μεταξύ τους;
Τί συνέπειες μπορεί να έχει η ιδέα ότι περισσότεροo επικοινωνία, θα αποτελέσει «πανάκεια» για τις δυσκολίες που βιώνει το ζευγάρι;
